تبليغاتX
مهمونی
سهم من از شب شايد همان ستارهاي باشد که هميشه پنهان است و يا به قول قاصدکها ستاره من همان است که پيدا نيست
دوشنبه 29 آبان1385
غبار مرگ

شکوفه هاي نگاه توست که عطر خاطره هاي دور را به يادم مي آرد
سخاوت دستهاي زيباي توست که گل عشق در باغچه خانه مان مي کارد
واژه هاي قشنگ و پر معناي توست که در دفتر عشقم به يادگار مي ماند
انديشيدن به چشمان بي پرواي توست که خواب ناز را از ديدگانم مي ربايد
پيوند دستهاي من و توست که شوق زندگي در دلم مي روياند
وعده هاي پر اميد توست که برايم نويد خوشبختي به ارمغان مي آرد
شبنم اشکهاي توست که بر چهره ام گلهاي غم مي کارد
صداي آشناي توست که مرا پيوسته به سوي خود مي خواند

اندوه از دست دادن توست که غبار مرگ بر دلم مي افشاند

 

 

 

            آبي تر از آنيم که بي رنگ بميريم

                           از شيشه نبوديم که با سنگ بميريم

                                           تقصير کسي نيست که اينگونه غريبيم

                                                        شايد خدا خواست که اينگونه دل تنگ بميريم

  


ادامه مطلب

لينک نوشته | نوشته شده در ساعت 10:0 بعد از ظهر توسط : سیدخان